Technika słabych sygnałów

Prawie 70% wszystkich krótkofalarskich łączności /stan na grudzień 2018 roku/ to komunikacja słabych sygnałów.

Bydgoska Grupa Radiowa pasjonuje się cyfrową komunikacją radiową prowadzoną przy wykorzystaniu słabych sygnałów. 🙂

Klasycznym wskaźnikiem słabych sygnałów jest SNR /signal-to-noise-ratio/ – stosunek sygnału do szumu, określający wartość mocy sygnału użytecznego w danym paśmie częstotliwościowym do mocy szumów w tym samym paśmie. Wzory matematyczne na obliczanie SNR zawsze uwzględniają szerokość wiązki/kanału.

Genialne osiągnięcia krótkofalarskiej myśli programistycznej i technicznej pozwalają dziś na wymianę danych przy nieprawdopodobnie niskich wartościach SNR: rzędu od -9dB /PSK31/ do -28dB /JT9, WSPR/. WSPR-15 umożliwia dekodowanie sygnałów o stosunkach sygnału do szumu rzędu -37 dB w odniesieniu do pasma przenoszenia 2500 Hz. To sygnał słabszy od szumu 5 tysięcy razy!

Zewnętrzny obserwator/słuchacz lustrujący krótkofalowców przy pracy z użyciem techniki słabych sygnałów, odnosi wrażenie, że radioamatorzy komunikują się z duchami… 🙂 😉

Należy podkreślić, iż technika słabych sygnałów pozwala wejść do elitarnego świata DXów za pomocą najprostszych /nawet mało skutecznych/ anten i TRXów – często kilka watów już wystarcza by cieszyć się dalekosiężnymi łącznościami. Krótkofalarstwo to nie tylko tzw. Big Gun. 🙂